Մի տարօրինակ մարդ, Օլոֆ անունով, որոշեց իր կյանքը նորից սկսի, սակայն ինչպես անել դա, նա ավաղ չգիտեր:

Շուտով նա մահանում է։ Մահից առաջ՝ սպասելու ընթացքում կուտակված փորձը նրա մեջ մի հարցի է վերածվում։

Երբ «սինգապուրյան հրաշքի» արարիչ Լի Կուան Յուին հարցրել, թե ինչպես հաջողվեց հաղթահարել կոռուպցիան, նա պատասխանել է...

Այսպէս պէտք է լինի վաղուայ հայը, այսպիսի բարոյականով առաջնորդուող հայութիւնը միայն կարող է ապահովել հայ ազգի տեղն արեւի տակ։

Կարծում եմ բացառիկ մարդ է եղել նա՝ Արզնջանի եպիսկոպոս Մարտիրոսը:

Չպետք է մատնանիշ անել արտաքին արգելքներն ու խոչընդոտները՝ դրանք միշտ կան, և դրանց դեմ, այո՛, պետք է կռվել:

Հետագայում Հանսը ընտրեց հոր ճանապարհը և իր մասնագիտական գործունեությունը ծավալեց օպերայում։ 

Նամակիս հրապարակումը թողնում եմ ձեր հայեցողությանը, եթե, իհարկե, դա կօգնի փրկելու նշածս շենքերը։

Անախորժություններին դեմ հանդիման դուրս չգալու համար խորհուրդ եմ տալիս հանգիստ նստել տանը:

Չկա ավելի վրդովեցնող բան, քան տեսնել, թե ինչպես է հաջող ասված խոսքը մեռնում հիմարի ականջում:

Քաղաքականության մեջ երբեմն հարկադրված ես լինում կամ քո երկրին, կամ քո ընտրողներին դավաճանել: Անձամբ ես` նախապատվելի եմ դիտում երկրորդը:

-  Իմաստո՞ւն,- զարմացավ Եզոպոսը,- իսկ ի՞նչ կասեն ինձ մարդիկ: Չե՞ն ասի՝ էշն իմաստուն է, իսկ ինքը՝ էշ:

Այսօր Անտոն Չեխովի ծննդյան օրն է։

Ես հասկացել եմ, որ չի կարելի հետ նայել, չի կարելի նույնիսկ փորձել նման բան անել։ Կյանքը միակողմանի երթևեկով փողոց է։

Զինված անարդարությունից ավելի հրեշավոր բան չկա:

Գիտակցե՛ք, որ այս պահին դուք ոչ թե տանն եք, այլ տնային աշխատավայրում:

Երբ աշխատացնեք այդ ծրագիրը, ամբողջ տիեզերքը կաշխատի ձեր երազանքների իրագործման վրա: